Geïntereseerd in een kantoor, vergader ruimte of flex werkplek?

Neem contact op

Er was eens, heel lang geleden, een herder die in het oosten van Nederland met zijn kudde schaepen door een kaal landschap struinde. Zijn schaepjes hadden honger, maar er was geen gras of ander eten voor de dieren. De kudde was in korte tijd heel groot geworden, en paste niet meer in de weide. De herder leunde op zijn staf en nam een besluit. De kudde volgde hem in een drafje naar huis, waar hij zijn gezin zou vertellen dat ze verder moesten trekken, op zoek naar voeding voor hun dieren...

 

Een paar maanden geleden, maakte ik met Jasper Bekkering een rondje langs de Tribes vestigingen. Toen we bij de laatste vestiging van onze toer kwamen, keken we elkaar even aan. We barstten los zodra we in de auto stapten: ‘hoe moeten we al die members een werkplek geven? We worden alleen maar groter!’ We hebben een mooi netwerk in de BeNeLux, maar onze members groeien met ons mee, en hebben behoefte aan een thuisbasis in verschillende landen.

 

We besloten dat we klaar waren voor de volgende stap in onze expansie. Jasper en ik keerden terug naar de basis, en vertelden onze troepen dat we verder zouden trekken. We gingen op zoek naar een nieuwe locatie die zowel voor ons, als voor onze members mooie kansen biedt. Daar kwamen een hoop mooie steden voor in aanmerking, en Jasper en ik besloten om als eerste de panden in Düsseldorf te gaan bezichtigen, puur omdat het makkelijk te bereiken is. Het is op steenworp afstand van Nederland, en hoewel iedereen denkt dat Brussel dichterbij is, ben je echt sneller in Düsseldorf.

 

Eenmaal in Düsseldorf aangekomen, werd ik verliefd op de stad. De internationale uitstraling, de chique winkelstraten en de hoge gebouwen… Ik snap niet waarom deze stad nog zo onbekend is. Iedereen heeft altijd maar over Frankfurt en Berlijn, maar ik heb het vermoeden dat dit weleens heel anders kan worden. Ik denk dat Düsseldorf een upcoming markt is, net zoals Eindhoven zich een tweede Silicon Valley heeft getoond. Nu moeten we alleen nog kiezen uit een van de gebouwen die we gaan bezichtigen…

 

Een paar weken nadat de herder besloot om te vertrekken, plantte hij zijn staf opnieuw in de grond. Hij wist het meteen: dit was voedzame bodem, en hier zouden zijn schaepjes zich kunnen vermenigvuldigen. Hier zou hij voor zijn gezin kunnen zorgen, en het zaadje voor een lange stamboom kunnen planten. Als er in zijn tijd al landsgrenzen zouden geweest, dan zou hij weten dat hij ergens in Duitsland terecht was gekomen.

 

Jasper en ik stonden op het dak van het vierde gebouw dat we bezichtigden in Düsseldorf. Met haar 90 meter hoogte, is GAP 15 het hoogste gebouw en biedt een geweldig uitzicht over de Königsallee, de bekendste winkelstraat van de stad. De dynamiek van de stad is voelbaar. Jasper en ik wisten dan ook zeker dat dit de nieuwe thuisbasis voor onze members moest zijn. Maar bij mij speelde er nog iets anders mee:

 

‘Weet je Jasper, ik heb het gevoel dat een van mijn voorouders hier met zijn schaepjes heeft gelopen. Hier ligt geschiedenis, maar ook toekomst’.