Geïntereseerd in een kantoor, vergader ruimte of flex werkplek?

Neem contact op

Een aantal keer per jaar krijg ik zin om op te ruimen. Natuurlijk in het voorjaar, wanneer het traditioneel tijd is voor de ‘grote schoonmaak’, maar ook wanneer de vakantie periode in zicht komt. Ik ben niet echt een grote rommelkont hoor, maar ik wil nog weleens wat bewaren onder het mom ‘stel dat ik het ooit nog nodig heb’.

 

Deze keer krijg ik die opruimkriebels als ik in onze voorraadruimte bij locatie Utrecht Papendorp sta. Daar bewaren we echt van alles: alle notitieblokjes van alle locaties, pennen, stammenboekjes, sleutelhangers, alle magazines waar we ooit in hebben gestaan, en ga zo maar door. Maar er ligt ook zóveel wat we echt nooit meer gaan gebruiken. Verouderde flyers, een poster die onder meerdere verhuizingen is bezweken en een heleboel kladjes van brainstormsessies, we hebben van alles verzameld.

 

 

Tijd om aan de slag te gaan dus. Ik stroop mijn mouwen op en spit alles grondig door. Onder aan die grote berg papier vind ik een grote doos, netjes afgesloten en waar met koeienletters ‘bewaren’ op staat. Dat vijfjarige jongetje in mijn komt weer de hoek om, en ik voel me alsof ik een schat heb gevonden. Want ik weet weer wat er in deze enorme doos zit: allemaal spullen uit de tijd van de ontwikkeling van Tribes.

 

Als een klein kind ga ik in de kleermakerszit op de grond zitten, in het midden van al die spullen, en begin alle materialen uit de doos te halen. Dit is echt een ‘trip down memory Lane’, en ik laat alles een voor een uit door mijn handen gaan. Een van de allereerste voorstellen voor ons logo zit ertussen, en ik herinner me weer dat ‘wow-moment’ toen ik ons huidige logo voor het eerst zag. Het kenmerkende schildje, dat voor elke vestiging een eigen herkenbaar uiterlijk heeft, was een schot in de roos. Ik grinnik als ik Jort Kelder met een hamburger tegenkom, het blijft een geweldig beeld! Maar ja… als start-up moesten we een beetje ‘op de kleintjes letten’ en vertelde ik mijn goede vriend Jort, met een lach op mijn gezicht, dat hij ‘gewoon té duur was’. Het volgende voorstel gaat over onze stammenboekjes, hier nog ‘Tribecyclopedia’ genoemd. Probeer dat maar eens in één keer uit te spreken, en je weet waarom we nu stammenboekjes hebben. En dan kom ik nog een heel groot moodbord tegen, met kleurtjes, stofjes en foto’s. De eerste ‘geurtjes en kleurtjes’ van een vestiging, zoals ik ze altijd noem. Geïnspireerd door mensen, je ziet hoe de traditionele, inheemse én moderne stammen door elkaar geïnspireerd kunnen raken.

 

 

Mijn speurtocht wordt onderbroken door Jasper: ‘he Ed, wat ben je nou aan het doen? Wat een bende!’ Ik kijk even om me heen en zie dat er inderdaad wel héél veel spullen op de grond liggen… Eigenlijk zouden we hier wat mee moeten doen… ‘Jasper, hebben we ergens plek voor een Tribes museum? Dit moeten we delen: de geschiedenis en de ontwikkeling van Tribes!’

 

Daarom zal er binnenkort weer verbouwd worden in Tribes Amsterdam Amstel (nou ja, wat heet verbouwd; we gaan opnieuw inrichten). Het wordt een héle speciale plek, waar je het niet verwacht en waar je niet zomaar terecht komt. Vraag nu vast een tour door ons speciale museum aan via eline@tribes.world; de eerste 10 personen leid ik zelf rond door ons museum!